Voor slechts 5 jaartjes hoor, waarvan meneer pedo er in de praktijk maar 3 van zal uitzitten. Althans, dat is de eis. Een beetje Nederlandse rechter snoept daar wel NOG een jaartje vanaf.
Toch een koopje voor een flinke dosis hankie pankie met een kind.
De ouders waren er dus ook niet al te snel bij, pas nadat ze in het dagboek van het meisje lazen hoe de 39-jarige oppas bijvoorbeeld zijn leuter in haar 8-jarige mondje propte tijdens een gezellig spelletje blindemannetje ging er een lichtje branden. 8 jaar lang kwam deze kindervriend bij het gezin over de vloer.
Oppassen geblazen dus, ouders doen er goed aan om gewoon een wildvreemde aan te stellen.

Peter Slaghuis. Als je zijn achternaam letterlijk naar het Engels vertaalt krijg je Hithouse. Hithouse was een populaire acidhouse-label wat actief was van medio-jaren ‘80 tot begin-jaren ‘90.

Zelf heb ik Peter Slaghuis nooit ontmoet en da’s ook niet zo gek, kinderen worden doorgaans niet in discotheken binnen gelaten. However, eind jaren ‘80 werkte mijn jongste zus San (die nog wel 13 jaar ouder is dan mij) in de Rotterdamse discotheek Blue-Tiek Inn (op de locatie waar nu de Baja Beach Club zit) en via haar kreeg ik heel wat over Hithouse mee, vaak zelfs nog sneller dan dat het grote publiek iets had meegekregen. Foto’s, verhalen, flyers, stickers en vinyl (later cd’tjes) werden dan ook regelmatig door haar meegenomen, en geweldig dat ik het allemaal vond. De platen die mijn zus meenam draaide ik he-le-maal grijs op mijn pick-upje van het merk Goedkopie en kopieerde ik het vervolgens ook nog eens op casettebandjes zodat ik het overal kon beluisteren op mijn walkman. Hoogtepunt qua persoonlijke beleving was toch wel toen mijn zus in een videoclip van Hithouse kwam (Jack to the Sound of the Underground), ergens dansend op de achtergrond.

99,9% van de tienergeneratie van nu heeft natuurlijk nog nooit iets meegekregen van Hithouse. Zelfs heel wat twintigers en dertigers (met name die van buiten de Randstad) zullen even achter de oren krabben bij het horen van deze naam. Feit blijft dat ondanks het begrip ‘house’ zijn naam dankt aan The Warehouse in Chicago waar deze muziek zo’n beetje als eerste werd gedraaid, de housemuziek in Nederland in de jaren ‘80 mede door Hithouse bekendheid kreeg. Niet dat Peter Slaghuis dit in zijn eentje had gedaan, ook waren er andere artiesten in die tijd, maar zijn inbreng in zo’n vroeg stadium van de housemuziek zorgde er toch wel voor dat Peter Slaghuis een soort local pionier op dat gebied was en zijn Hithouse uitgroeide tot één van de hoekstenen voor de verdere ontwikkelingen van de housemuziek in Nederland. Ook was hij de grote stille kracht in de (eind)productie van andere muzikale projecten zoals Holy Noise en de sampling van vele (house)albums, waar ik in die tijd ook vaak naar luisterde.

Het zwarte aan dit verhaal is dat Peter Slaghuis, geboren op 21 augustus 1961 in Den Haag, overleed op 5 september 1991 door een gruwelijk auto-ongeluk.

Hieronder kan je twee Hithouse-videoclips beluisteren en bekijken, Jack to the sound of the underground was veruit de bekendste. Bekijk trouwens ook even de complete discografie van Peter Slaghuis, misschien dat er iets tussen zit wat je nog wel kent. Hithouse was ook de inspiratiebron voor vele samples in diverse nummers die je zelfs vandaag de dag nog hoort.

Geboorteplaats / jaar: Rotterdam, 1991
Weg sinds: 23 november 2007
Laatste woonplaats: Rotterdam
Land: Nederland

Uiterlijke kenmerken: Zwart haar tot in de nek gedragen, bruine ogen, getinte huidskleur, 1.65 m. tenger postuur.
Gezocht door: Familie.
Extra info: Sinds 23 november 2007 wordt de 16-jarige Journey Hohmann uit Rotterdam vermist. In december zou ze nog
gesignaleerd zijn in Rotterdam.
Bij signalering, aub de politie bellen.

Volgens ‘ware’ christenen is het verkeerd om homoseksuele gevoelens te hebben, laat staan uiten.
Ook worden alle andere religies (en dus hun aanhangers) als het ware beschouwd als inferieur. Vloeken en godslastering zouden zonden zijn, sex voor het huwelijk ook, en oja, als je het bestaan van God ontkent dan zijn er mensen die je letterlijk de hel in prediken, alsof het daadwerkelijk aan hen zou zijn. Er zijn nog veel meer van dit soort voorbeelden, maar om het in een notedop samen te vatten: het niveau van tolerantie van het Christendom (en veel andere religies) is ongeveer net zo diep als de diepte van een kom soep.

Jezus had meer diepte, oceaandiepte zogezegd. Hij geloofde dat hij de zoon was van de Almachtige. Hmmm… nogal apart, maargoed, hij deed er niemand kwaad mee, dus whatever. Jezus had geen bovennatuurlijke krachten, dat zijn slechts opgeblazen fabelen. De plausibiliteit dat Jezus water in wijn kon veranderen is ongeveer net zo plausibel dat een pompoen in een rijtuig omgetoverd kan worden. Meneer J. van Nazareth was net zoveel Homo Sapiens als jij en ik, gemaakt van vlees en bloed.

Niets meer en niets minder. Echter is het aannemelijk om te denken dat JC één van de meest sympathieke en vredelievende personen was die ooit geleefd heeft. Waarschijnlijk inspireerde hij de mensen in zijn omgeving enorm omdat hij letterlijk iedereen accepteerde, dat gaf de mensen (genees)kracht. Hij accepteerde zelfs degenen die hem helemaal aan gort martelden, wat hem ook uiteindelijk fataal zou worden. Jezus vergaf nota bene zijn beulen ter plekke aangezien hij overtuigd was dat zij niet beter wisten.
Dat zie je ook niet bepaald elke dag.

Dus serieus, zou Jezus überhaupt verontwaardigd zijn als hij twee mannen of twee vrouwen met elkaar ziet zoenen? Zou hij mensen verdoemen omdat zij seks bedrijven voordat zij in het huwelijk treden? Zou hij mensen in een eeuwige hel willen laten branden omdat zij toevallig een ander geloof aanhangen? Dacht het niet. Het Christendom is vernoemd naar Jesus Christ Superstar himself. Het Christendom bevat christenen. Christenen volgen Christus, hij die iedereen accepteert, mind you. Als je nog steeds niet doorhebt waar ik op doel: moet het ik soms uittekenen?

Dat is waarom ik niet begrijp dat bepaalde overfanatieke christenen (dus beslist niet álle christenen) graag willen showen met de afkorting W.W.J.D. (What Would Jesus Do -of- Walk With Jesus Daily) hoe ‘goed’ zij wel niet zijn, maar tegelijkertijd alles wat ook maar even buiten hun eigen plaatje past graag overgeleverd zouden willen zien aan Satan. Wacht… ik neem dat terug. Ik begrijp wel degelijk waarom. Het is omdat zij niet beter weten, het zij hen vergeven.

Reclame, reclame, reclame, reclame, reclame. Nog meer reclame, reclame, reclame, reclame en reclame. En oja, reclame, reclame, reclame en nog eens reclame. Het mag zeker wel wat minder. Kijk, ik snap best dat we in een commerciële maatschappij leven en dat er brood op de plank gelegd moet worden (al vraag ik me af wat je met 29 ziljard broden moet, maar dat terzijde), maar adverteerders gebruiken vaak zeer geforceerde technieken.

Als je wilt weten waar ik het over heb: zet de TV maar aan en wacht op de eerstvolgende reclameblok (van ’slechts’ 7 minuten lang)… Wedden dat de eerste de beste commercial die je ziet je al eerder hebt gezien. En als de commercial nog een deuntje en/of een slogen bevat is de kans ook nog vrij groot dat je dat zo kan meezingen. Het zit in je hoofd geprent omdat je dezelfde commercial gewoon een paar honderd keer hebt gezien en gehoord. En het BLIJFT in je hoofd, ik kan me bijvoorbeeld nog complete reclames herinneren uit mijn kindertijd (we praten hier over de jaren ‘80!). Hoe ziek is dat?! Minder van hetzelfde dus graag, commercials zo vaak herhalen is gewoon je reinste mindfuck.

Als je geen TV kijkt maar eens het internet opgaat word je op veel sites helemaal doodgegooid met reclame. Kijk, nu stoor ik me ook niet aan een subtiel verwerkt Google-bannertje hier en daar, maar ik heb het echt over die spamrobots die hele e-mailboxen en fora volkliederen en niet te vergeten de motherfucking klik-ze-weg-en-ze-komen-weer-terug-popups, waar lang niet alle popup-killers tegen bestand zijn.

Over de hoeveelheid reclame op straat, radio, openbaar vervoer, huis-aan-huis-folders, krant, tijdschrift, langs snelwegen, via telemarketing en weet ik het hoe men nog meer zooi aan de man probeert aan te smeren wil ik het niet eens over hebben, anders wordt dit bericht gewoon te lang.

Nu komt dit dus allemaal ‘maar’ terecht via een scherm, papier of de luidspreker, maar als je die adverTERING-praktijken zou vertalen naar vlees en bloed dan komt het er dus feitelijk op neer dat er zomaar ineens een ADHD-lijer á la Bert Visscher in je huiskamer staat en continu met 110 dB roept "KOOP DEZE SHIT! ECHT, HET IS GOEDKOOOOP EN HET IS THA BOMB!! KOPEN NOU!!". Vervolgens wil je die vent buiten bij het grofvuil pleuren, maar veel zin heeft het niet want zodra je de voordeur opendoet staat zijn tweelingbroer voor je neus en hij zegt gewoon precies hetzelfde.
Afijn, je pakt een end hout en ramt jut en jul zo de straat uit. "Mooi" denk je, de rust is wedergekeerd en je gaat naar je werk. Dikke lul dat je rust hebt, je bent de tram nog niet ingestapt en vent #3 t/m #8 hebben wéér zo’n geweldige aanbieding voor je. En dat gaat maar door en door en door en door, elke fucking dag van je leven en op zo’n beetje elk moment.

Zo zie ik reclame - of beter gezegd - zo kan ik mij er een voorstelling van maken. Reclame is tot op een zekere hoogte oké, maar het moet niet te opdringerig worden.

Als het aan de Partij voor de Vrijheid ligt worden crimineeltjes naar een werkkamp in Siberië gestuurd.
Dit idee heeft Geert Wilders overgenomen van zhe Germans nadat zij een 16-jarige etter het lebensraum in gestuurd hadden.

Reden? "Omdat het maar eens afgelopen moet zijn met de taakstraffen." Hiermee vertelt Wilders dus tussen neus en lippen door dat het niet persé (kinder)verkrachters, moordenaars of andere psycho’s van het ergste soort zijn die de gewezen personen zijn voor de werkkampen.
Welnee, gewoon pak ‘m beet Slotervaart-achtig tuig dat naer oud-Hollandsch veurbeeld opereert komt al ruimschoots in aanmerking.

Taakstraffen in Nederland zijn inderdaad maar slapjes, je fietst er lachend doorheen. Een goelag daarentegen is beslist niet om te lachen. Sterker zelfs, het is het andere uiterste en staat in principe gelijk aan mogelijk dodelijke lijfstraffen.
Voor een gulden middenweg gaan is blijkbaar onmogelijk sinds de invoering van de Euro.